|
23 november 1991 ~~ 2 augustus
2008
Lieve Boomer,
Op 23 november ben je geboren.
Je was 3 maanden oud toen we je
kwamen halen
bij de kweker.
Vanaf de eerste blik was ik
verloren. Jij was de enige van
het nestje dat onmiddelijk
naar voren kwam, als om je
broertjes en zusje te
beschermen.
Ik wist het gelijk, jij zou met
ons meegaan. Bij ons zou je een
nieuwe thuis krijgen.
Joke, wou je bij haar op schoot
in de auto, maar dat zag jij
niet zo zitten. Je wou bij mij,
en omdat je niet gelijk je zin
kreeg ging je lekker een plasje
maken op Joke's schoot.
Kleine eigenwijze lieve schat.
T'was effe wennen in je nieuwe
thuis, maar algauw vond je, je
eigen plekje en
ontpopte je als een leuk
speelkameraadje voor je nieuwe
vriendjes.
Je had zo je gewoontes, die je
niet zomaar zou veranderen.
Je werd een echte scheepshond.
Liep altijd met me mee als ik
het schip moest
aanmeren. Op het laatst lukte
dat niet meer zo, was ik bang
dat je niet meer zou zien
waar je liep en je overboord zou
vallen.
Je zag het wanneer ik verdrietig
was. Dan kwam je bij me op
schoot en kwam
lekker knuffelen en troosten.
Bijna 17 jaar lang was je bij
ons. Twee jaar geleden kreeg je
epilepsie. Gelukkig konden we
het nog twee jaar min of meer
onderdrukken.
Maar de laatste maanden zagen we
je zo achteruit gaan. Je hartje
werd zwakker, je kreeg
water op de longen, je hoorde en
zag niet meer.
Met spijt in ons hart, maar met
het besef dat we jou niet langer
mochten laten lijden
hebben we je laten inslapen op 2
augustus 2008.
Dit was voor ons een heel
verdrietige dag.
Je mandje blijft leeg, je komt
niet meer kwispelend naar ons
toe wanneer we terug
aan boord komen.
Lieve boomerke, mijn kleine
vriendje, Ik mis je warmte, je
zachte lijfje.
Ik zal je nooit vergeten.
Dikke knuffel van je vrouwke xxx
Until we meet again.
|
Tutorial from
Marijke |
Als ik straks oud
ben, ziek en zwak,
en pijn verjaagt de
slaap,
Als onrust neemt van
mij bezit,
doe dan wat
onvermijdelijk is
en laat me gaan...
de laatste goede
daad
Beslis voor mij en
wees niet laf,
Past eigen liefde
bij de vriendschap
die ik gaf,
Of uitstel...tot het
beter past
bij een verloren
strijd?
Ik ben niet bang
tijdens die laatste
gang.
Jij loopt niet weg;
je kijkt me aan,
Je noemt me bij mijn
naam
en houdt me stevig
vast.
Vandaag voor t'
laatst
groet ik je met mijn
hondestaart..
Wat jij liet doen,
deed je voor mij:
Je hebt me nog meer
lijden bespaard,
voor zinloos lijden
mij bewaard.
Een zwaar besluit?
Nee...huil nu niet.
Een wijs besluit dat
werd gegrond
op een oud en uniek
verbond:
Jij bent mijn baas
en ik jou hond. |
Pagedesign by Klaar
Tutorial by Vix
Vix's
website Hier
Tutorial by Marijke
Marijke's
website hier
De laatst tekst vond ik zo mooi.
Ik weet alleen de schrijver niet
van deze prachtige tekst.
Indien iemand die herkend, laat
me dan even weten of ik hem mag
blijven gebruiken.
|